Czy dzisiaj mamy też potrzebę tworzenia małych wspólnot w naszych wspólnotach parafialnych, czy rzeczywiście dają one większą szansę pogłębienia życia chrześcijańskiego? Podnoszone są wielokrotnie trudności i zagrożenia kształtowania modelu życia wspólnotowego. Do najczęstszych należy zaliczyć: odizolowanie od życia parafialnego, sekciarski sposób funkcjonowania, rywalizacje, zazdrości, brak należytej kontroli, itp.
Jakie są korzyści które przekonywałyby o tym, że warto wspierać te inicjatywy, ruchy, stowarzyszenia, które w nurcie soborowej odnowy rozkwitły bogactwem charyzmatów i posług w Kościele. Do najważniejszych należy zaliczyć:
    Stwarzanie większych możliwości karmienia się Słowem Bożym, na wzór Dziewicy Maryi, która „zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” (Łk 2, 18).
    We wspólnotach może być wypełniane Słowo Boże o miłości i jedności między chrześcijanami – Słowo będące najważniejszym znakiem rozpoznawczym chrześcijan, zleconym przez samego Chrystusa.
    Pokonywana jest anonimowość we wspólnocie Kościoła. Bracia i siostry w małych wspólnotach mają większą możliwość pokonywania barier, dzielenia się swoimi przeżyciami, wychodzenia z osamotnienia.
    Formacja, przepowiadanie Słowa Bożego może bardziej dotykać problemów egzystencjalnych człowieka, które są lepiej poznawane przez prezbitera.
Tym należy tłumaczyć troskę Kościoła, który poprzez swój Nauczycielski Urząd, przypomina o zagrożeniach, jednocześnie z wielką nadzieją spogląda na nowe ruchy, wspólnoty i rzeczywistości rodzące się w Kościele. Czemu dał wyraz w swoich wypowiedziach Jan Paweł II. Będziemy często do nich wracać, w tym artykule odwołam się tylko do wypowiedzi z 1997 roku, z odwiedzin parafii p.w. św. Królowej Jadwigi w Krakowie: „Życie parafii koncentruje się w wielu grupach, we wspólnotach modlitewnych, liturgicznych, charytatywnych, kulturalnych, sportowych. Każdy może w nich znaleźć miejsce dla rozszerzenia swoich zainteresowań, a także dla pogłębienia wiary. (…) Ale wszystko, co dzieje się [w parafii], ma się dokonywać „przy ołtarzach”, ma ku ołtarzowi prowadzić. Życie wspólnot działających w parafii — zarówno tych związanych bezpośrednio z liturgią, katechezą czy modlitwą, jak też i tych, które promują kulturę czy sport — jest prawdziwie owocne, budujące człowieka, gdy w ostatecznym rozrachunku przybliża go do Chrystusa”.
Niech rubryka „Wspólnota wspólnot” pozwala bliżej poznawać nasze wspólnoty parafialne, niech będzie znakiem integracji wszystkich duchowych sił w służbie najważniejszej dla Kościoła, a mianowicie: „przyprowadzania do jedności z Kościołem wszystkich oddalonych”. Podobnie, jak w Parafialnej Radzie Duszpasterskiej, są reprezentowane wszystkie wspólnoty naszej Parafii, tak tę rubrykę udostępniamy wszystkim grupom, które dają tak ważny wkład w życie modlitwy, ewangelizacji i czynnej bratniej miłości w naszej Parafii.